Heupdysplasie

Het heupgewricht bestaat uit de heupkop, die beweegt in de heupkom. Hiertussen bevindt zich kraakbeen en gewrichtsvloeistof, waardoor het gewricht soepel kan bewegen. Om het gewricht zit een stevig gewrichtskapsel. Buiten het kapsel houden spieren en een gewrichtsband de kop stevig in de kom.

Bij pups zijn de spieren en gewrichtsband nog niet zo sterk, en vormt het gewricht nog niet zo een stevig geheel. Als er teveel speling in het gewricht is, kan hierdoor gewrichtsirritatie ontstaan. Het kraakbeen kan beschadigd raken en het gewrichtskapsel uitgerekt. Er ontstaan ontstekingen in het gewricht die zorgen voor een afwijkende ontwikkeling van de vorm van de kop en de kom. Dit leidt ertoe dat uiteindelijk de kop niet mooi in de kom van de heup aansluit. Door chronische irritatie ontstaan woekeringen in het gewricht en verstijving van het gewricht.

De aanleg voor teveel speling in het heupgewricht is erfelijk bepaald. Daarnaast spelen voeding en beweging tijdens het opgroeien een belangrijke rol bij het daadwerkelijk ontwikkelen van HD. Verkeerde of teveel beweging en verkeerde of teveel voeding op jonge leeftijd, overgewicht en te snelle groei kunnen van invloed zijn.

Symptomen

Heupdysplasie kan zich uiten in stijfheid of kreupelheid, met name vlak na het opstaan. Als de hond wat op gang is gekomen gaat het vaak beter. Het opstaan zelf gaat ook moeilijker.

In ernstige gevallen komt heupdysplasie al tijdens het eerste levensjaar tot uiting. De jonge hond is dan vaak niet zo levendig en enthousiast als je dat zou verwachten, heeft moeite met opstaan, kan een afwijkende gang hebben waarbij met twee achterpoten tegelijk wordt afgezet zoals een konijn huppelt, soms zwaaien ze wat meer met het bekken heen en weeren zetten de achterpoten dichter bij elkaar.

Diagnose

De diagnose wordt gesteld door lichamelijk onderzoek, en het doen van rontgenonderzoek. Dit onderzoek kan doorgaans het beste gebeuren onder een roesje.

Behandeling

Afhankelijk van de leeftijd en conditie van de hond, de ernst van de heupdysplasie en de mate van artrose, bestaan er verschillende behandelingen.Bij jonge honden met ernstige HD is een operatie soms noodzakelijk. Heupdysplasie kan nooit worden genezen, maar de pijn kan worden verminderd. In de meeste gevallen is een operatie niet de aangewezen therapie, maar wordt gekozen voor ontstekingsremmende medicijnen, aangepaste beweging,speciale voeding (bv. J/D van Hills) en eventueel bestrijden van overgewicht.

Aangepaste beweging

Voor honden met (aanleg voor) heupdysplasie is een juiste manier van lichaamsbeweging erg belangrijk. Rechtlijnige beweging zoals lopen naast de fiets, stimuleert spierontwikkeling en is het minst belastend voor de gewrichten. Wild spelen, traplopen en achter de bal aanrennen daarentegen, is erg belastend voor de gewrichten en kan beter vermeden worden. Voorkom lopen op zwaar terrein, of op gladde vloeren.